VALE TANGO

 

 

Najszerszy rozgłos zdobyli dzięki nagraniu skomponowanego przez Linetzky’ego motywu „Rey de copas  do filmu „Assassination Tango” Roberta Duvall’a i Francis’a Ford’a Coppoli.

Trasa koncertowa – karnawał 2007

 

Zespół powstał w połowie 1999 roku. Odkąd zaczęli grać razem jako Vale Tango,  występowali na wielu osławionych scenach, m. in. na Międzynarodowym Festiwalu Tanga, który nie odbył się ani razu bez ich udziału.

 

Aż trudno uwierzyć, że ich pierwsza płyta Vale 4, powstała w salonie Linetzky’ego, a gra każdego
z członków zespołu została uwieczniona za pomocą mikrofonu i komputera… Stworzyli muzykę do Danza Maligna – show nagrano na żywo, a płyta która powstała, otrzymała niezliczone pochlebne recenzje. 

 

Marzec 2002 to ich pierwsza trasa po Europie, i od razu obezwładniający sukces na festiwalach w Bordeaux oraz San Sebastian. Podczas tej samej trasy, niemieckie wydawnictwo płytowe Winter & Winter wydało ich trzecią płytę Musica de Noche, nagraną na żywo w zamku w Bordeaux.

 

Ich repertuar sięga do różnych rodzajów tanga – od Angel’a Villoldo do Astora Piazzolli poprzez  Augustin’a Bardi, Julian’a Plaza i Horacio Salgan’a.

Zachowując konserwatywny styl, interpretacje Vale Tango wyróżniają się świeżością i nowatorskim podejściem dzięki aranżacjom Linetzky’ego.

Muzycy wciąż eksperymentują poszukując nowej alchemii tanga, ale bez naruszania wspaniałości jego ponadczasowego stylu.

 

Prasa o Vale Tango:

 

O Linetzky’m: … możesz eksperymentować z wieloma rodzajami muzyki, ale wcześniej czy później tango objawi ci się  jako coś naturalnego… …jego sztuką jest tango-tango, co jasno zaznacza, nie ma daleko idących aranżacji, żadnych fuzji… Pagina 12, 11.03.02

 

Lider Vale Tango, pianista Andreas Linetzky mistrzowsko lawiruje pomiędzy jedną z najlepszych tradycji instrumentalnych a osobistymi poszukiwaniami. Dramatyczne i formalne potrzeby nie powstrzymują Linetzky’ego od przekazania na płycie swych własnych koncepcji i wrażliwości – brzmienia, które łączy najlepszą z tradycji typowych formacji z rodzajem wolności, który może być zdobyty tylko dzięki perfekcyjnemu poznaniu gatunku. Clarin, 20.12.02

 

Muzycy:

 

Alejandro Schaikis (skrzypce):

Jego mistrzami byli Ljerko Spiller, Samsla Bajour, Sergio Hualpa i Fernando Hasaj. Występował na koncertach muzyki kościelnej. Nagrywał z Orkiestrą Mayo, a potem promował z nią płyty podróżując po Urugwaju, Chile, Meksyku (3 razy), Portoryko, Stanach Zjednoczonych i Szwajcarii. Zdobywca stypendium Międzynarodowej Akademii Muzycznej Menuhin’a w Gstaad (Szwajcaria), gdzie studiuje pod kierunkiem Alberto Lysy’ego, korzystając również z nauk Dimitri’ego Sitkovetzky’ego, Adelina Oprane i samego Yehudi Menuhin’a. Jako solista występuje z niezliczonymi orkiestrami oraz muzykami z okręgu Buenos Aires. Jednak Schaikis nie pozostaje dłużny swoim mistrzom i sam próbuje przekazać zdobyte umiejętności oraz wiedzę młodym, działając dydaktycznie przy orkiestrach, w których gra.

 

Patricio Cotella (kontrabas):

Ukończył prestiżową Szkołę Muzyki Popularnej Avellaneda. Grał w takich zespołach tango jak: Los-Ntos, de Puro Grupo, Daniel Melingo, La Chicana czy Hugo Romero. Jego kontrabasu można też posłuchać na występach Orkiestry Uniwersytetu Buenos Aires pod batutą Mistrza Oscara Castro oraz Orkiestry Szkoła Tanga pod dyrekcją Emilio Balcarce.

 

Andreas Linetzky (aranżacja, kompzycja, fortepian):

Jeden z najważniejszych artystów tango nowego pokolenia. Od 28 roku życia grał i aranżował dla znanych grup i orkiestr. Jeden z niewielu uprzywilejowanych, którym dane było uczyć się od samego Horacio Salgan’a i Rodolio Mederos’a. Występuje odkąd ukończył 8 lat – gra nie tylko tango, ale również rock, czy jazz. Grał z Miejską Orkiestrą Tango z Avellaneda i w Trio Fernando Romano. Z Tangata Real – jednym z pierwszych składów tango prowadzonych przez młodych artystów – objechał Stany Zjednoczone i Europę. Konsekwencją tej drugiej trasy koncertowej było wydanie dwóch płyt przez niemieckie wydawnictwo płytowe Winter & Winter. Tournee po Japonii, w trakcie którego towarzyszyła mu Orkiestra Carlos’a Buono, gromadziło średnio 1800 fanów na każdym występie. Grał też z Orkiestrą Tango Buenos Aires, Trio Ernesto Baffa, Kwintetem Ramiro Gallo, oraz w musicalu Tangodrama. Jako aranżer tango współpracuje z Tango Society of Central Illinois, Kwintetem Alejandro Kreiman’a z Hiszpanii, Orkiestrą Tango Buenos Aires, ‘El ArranqueOrquesta i wieloma innymi instytucjami całego świata. Mimo młodego wieku artysty, jego dyskografia jest niezmiernie bogata.

 

Luciano Sciarreta (bandoneon):

Naukę muzyki zaczął pod kierunkiem Mistrza Pedro Riveiro, gry na bandoneonie uczył go sam Profesor Scarcely, a po przeprowadzce do Buenos Aires - Marcos Madrigal i Julio Pane. Akompaniował takim wokalistom tanga jak Jorge Sobral, Reinaldo Martin, Alberto Podesta czy Luis Filipelli. Jako część sekstetu Oscara Krelmer’a – u boku Profesora EnriqueZurdoRoizner’a – objechał nie tylko Argentynę, ale i cały niemalże świat. Gra też w Orkiestrze Szkoła Tanga.

 

Hugo Silva (śpiew):

Karierę rozpoczął z Sekstetem Jorge’a Dragone’a. Potem nagrywał z kwintetem Tita Ferrari, a następnie dołączył do Orkiestry Tango pod batutą Roberta Siri.  Występował w telewizji wraz z Orkiestrą Nestor’a Marconi, wzbogacił również swym talentem kwartet Enrique Mora. Z orkiestrą Carlos’a Garcia wyruszył na trasę po Japonii, do której powrócił 3 lata później z Orkiestrą Francisco Canaro pod kierownictwem Profesora Federico Scorticati. Po powrocie był jedną z gwiazd telewizyjnego cyklu Tango 2000.

 

 

 

Szczegółowa oferta cenowa lub sponsoringowa dostępna na życzenie.